نیست.

سهیل نفیسی

این روزها که می‌گذرند
هیچ خبر نداریم

نوستالژی فرداست که ساخته می‌شود...

هم نیست، هم هست
هم هست، هم نیست
هست
نیست
نیست
هست
نیست

هست؟

ای هفت سالگی ...

دلم برای سرخوشی بی‌خیال کودکی تنگ شده.

* عنوان طبیعتن با اشاره به شعر فروغ فرخ‌زاد

:)

امیدوارم دیگه کم‌کم این طرح زوج و فرد هم برداشته بشه
دیگه روزا کلن زوج باشن

.

چرا که می‌خواهم به خواب فرو روم و شخص دیگری باشم هنگامی که برمی‌خیزم،
همه چیز را بنگرم، ببینم همچون خاکستری افروخته در هوا معلق‌ام
چرا که آتش گل‌های مرده را دوباره می‌شکوفاید
چرا که لعنت به آراستگی و ظرافت
من تنهایم، تو تنهایی و چیز زیبای برای گفتن نیست
چرا که لعنت به ستاره‌ها، لعنت به استعاره‌ها، لعنت به من، لعنت به تو، لعنت به دیوارها، لعنت به همه‌ی این‌ها
ما همه کلماتی در ترانه‌ای کودکانه هستیم در انتظار سقوط
چرا که همه چیز تمام شده و من تمامی این لغات بیهوده و احمقانه را دور می‌ریزم، جز یکی:

چــــرا؟ 

- اندی ویور

“Because I’d like to fall asleep and wake up someone else, watch everything that I am blow away in the wind like smouldering ash. ‌Because only fire makes dead flowers bloom. Because f*** this prissiness. I am lonely, you are lonely, there is nothing pretty to say. Because f*** the stars, fuck the metaphors, f*** me, f*** you, f*** the walls, f*** it all. We’re all just characters in a nursery rhyme waiting to fall down. Because this is over, and I throw away all these pointless, stupid words except one: Why?”

- Andy Weaver, from “The Constant of the Universe”

از نت یرما